Tuesday, March 18, 2008
برف،يك دسته كلاغ.جاده يعني غربت.باد،آواز،مسافر،وكمي ميل به خواب.شاخ پيچك،و رسيدن،و حياط.من،و دلتنگ،و اين شيشه خيس.مي نويسم،و دو ديوار ،و چندين گنجشك.يك نفر دلتنگ است.يك نفر مي بافد.يك نفر مي شمرد.يك نفر مي خواند.زندگي يعني: يك سار پريد.از چه دلتنگ شدي؟دلخوشي ها كم نيست:مثلا اين خورشيد،كودك پس فردا،كفتر آن هفته.يك نفر ديشب مردو هنوز ،نان گندم خوب است.و هنوز ،آب مي ريزد پايين،اسب ها مي نوشند.قطره ها در جريان،برف بر دوش سكوتو زمان روي ستون فقرات گل ياس. سهراب سپهری
Subscribe to:
Comments (Atom)
